Tekenen van een heroïneverslaving

Een verslaving aan heroïne wordt gekenmerkt door veranderingen in de hersenen en oncontroleerbaar gedrag dat gebaseerd is op de drang om meer van de drug te krijgen. Deze gedragingen blijven aanwezig ongeacht de bekende gevolgen. Bij frequente of zware gebruikers kunnen de tekenen van een heroïneverslaving merkbaar zijn, maar voor mensen die discreet zijn, kunnen ze moeilijk te herkennen zijn. Als je denkt dat iemand die je kent afhankelijk is van heroïne, is het beste om behandeling te zoeken in een heroïne-revalidatiecentrum voor een gezond herstel.

Het begrijpen van heroïne

Heroin is synthesised from the Asian opium poppy plant. When used, it converts into morphine. On the streets, heroin can be referred to as brown, tar, and black tar. In Australia, heroin is often called ‘H’, skag, smack, or horse. In its purest form it is a fine white powder that can be snorted, smoked, or injected.

Upon initial use of heroin, the user will feel an intense rush of pleasure, wellbeing, and euphoria. The feelings can be so strong that the user develops a strong desire to seek the same effects. If they enact these desires, they can build a tolerance and addiction.

When heroin enters the brain, it is converted into morphine and binds to the opioid receptors located in the brain and body. These receptors are responsible, or involved with, pain perception and reward. For this reason, when heroin is used, the feelings of euphoria increase while the sensation of pain decreases. Overtime, with chronic use of heroin, the structure of the brain will change. Once a tolerance and addiction has developed, the user will go through a withdrawal whenever they quit.

Het begrijpen van heroïne

Heroïne wordt gesynthetiseerd uit de Aziatische papaverplant opium. Bij gebruik wordt het omgezet in morfine. Op straat kan heroïne worden aangeduid als bruin, teer en zwarte teer. In Australië wordt heroïne vaak ‘H’, skag, smack of horse genoemd. In zijn puurste vorm is het een fijn wit poeder dat gesnoven, gerookt of geïnjecteerd kan worden.

Bij het eerste gebruik van heroïne ervaart de gebruiker een intense golf van plezier, welzijn en euforie. De gevoelens kunnen zo sterk zijn dat de gebruiker een sterke drang ontwikkelt om dezelfde effecten te zoeken. Als ze aan deze verlangens toegeven, kunnen ze een tolerantie en verslaving opbouwen.

Wanneer heroïne de hersenen binnenkomt, wordt het omgezet in morfine en bindt het zich aan de opioïde receptoren die zich in de hersenen en het lichaam bevinden. Deze receptoren zijn verantwoordelijk voor, of betrokken bij, pijnperceptie en beloning. Daarom nemen bij gebruik van heroïne de gevoelens van euforie toe terwijl de sensatie van pijn afneemt. Na verloop van tijd, bij chronisch gebruik van heroïne, zal de structuur van de hersenen veranderen. Zodra er een tolerantie en verslaving is ontwikkeld, zal de gebruiker ontwenningsverschijnselen ervaren wanneer ze stoppen.

De potentiële risicofactoren van een heroïneverslaving

Er is geen enkele oorzaak voor verslaving en het onderzoek naar dit onderwerp is nog steeds gaande. Op dit moment geloven onderzoekers dat er verschillende factoren zijn die kunnen leiden tot een verslaving. Deze omvatten:

• Genetica – Hoewel genetica een persoon niet per se heroïne doet gebruiken, is het mogelijk dat hun genen ervoor zorgen dat ze verslaafd raken.
• Chemie van de hersenen – Herhaaldelijk gebruik van heroïne of andere drugs verandert de manier waarop de hersenen plezier of geluk ervaren. Het kan ook leiden tot fysieke veranderingen, zowel tijdelijk als permanent, aan zenuwcellen en neurotransmitters.
• Omgeving – Het is zeker mogelijk dat een persoon beïnvloed wordt door groepsdruk, groepsdenken of maatschappelijke/familieovertuigingen. Bijvoorbeeld, iemand die opgroeit in een omgeving waar drugsgebruik wordt geaccepteerd of aangemoedigd, kan vatbaarder zijn voor drugsgebruik.
• Psychologisch – Een individu dat worstelt met een traumatische gebeurtenis, zoals het overlijden van een geliefde of seksueel misbruik in de kindertijd, kan vatbaarder zijn voor heroïne- of drugsgebruik. Op dezelfde manier kunnen mensen met ongediagnosticeerde geestesziekten drugs gebruiken om symptomen te maskeren of te negeren.

Over het algemeen zal een persoon met een heroïneverslaving waarschijnlijk in meer dan een van de genoemde categorieën passen. Het juiste heroïne-revalidatiecentrum kan proberen de redenen voor het gebruik te identificeren en op die manier gezonde manieren ontwikkelen om ermee om te gaan of ze te genezen.

De tekenen van een heroïneverslaving

Geen twee mensen zijn exact hetzelfde; dit betekent dat wat voor de een duidelijk kan zijn als tekenen van een heroïneverslaving, mogelijk niet zo duidelijk zijn bij een ander persoon. Bovendien hangt de ernst van de symptomen grotendeels af van hoe afhankelijk de persoon is, hoe vaak ze gebruiken en andere persoonlijke factoren. De volgende zijn de meest voorkomende tekenen van een heroïneverslaving:

• Frequente opwinding en prikkelbaarheid
• Vijandigheid jegens andere mensen, vooral degenen die proberen te helpen
• Toename van slaap
• Sporen van injecties op de armen of elders op het lichaam
• Wondjes op het lichaam door injecties
• Gewichtsverlies of gewichtstoename
• Gebrek aan motivatie
• Onduidelijke spraak
• Kortademigheid
• Frequente infecties
• Rode huid
• Overmatige jeuk
• Krabsporen van het krabben
• Verkleinde pupillen
• Euforie gevolgd door depressie
• Desoriëntatie
• In- en uitdutten
• Paranoia

Het dragen van kleding met lange mouwen en/of broeken, zelfs bij warm weerNa verloop van tijd, wanneer heroïne de prioriteit is geworden, kan iemands hele leven gaan draaien om de drugs. Hierdoor zul je waarschijnlijk duidelijke veranderingen opmerken in het gedrag en het algehele leven van een persoon. Gedragsmatige tekenen van een heroïneverslaving kunnen zijn:

• Drugsattributen
• Stemmingsschommelingen
• Vermist geld
• Sporen van injecties
• Juridische problemen
• Verlies van baan
• Verlies van een relatie
• Nieuwe vrienden
• Terugtrekking van sociale evenementen
• Agressief gedrag

GeheimzinnigheidZonder behandeling, zoals een opname in een heroïne-revalidatiecentrum, zijn de kansen dat een persoon op eigen kracht herstelt gering. Heroïne is een uiterst moeilijke drug om te stoppen en vereist vaak een medische detoxificatie gevolgd door psychotherapie en cognitieve gedragstherapie. Als de verslaving niet wordt doorbroken, kunnen op lange termijn gezondheidsproblemen optreden, waaronder:

• Leverziekte
• Nierziekte
• Infectie
• Hartinfectie
• Overdraagbare ziekten
• Bloedoverdraagbare pathogenen
• Afname van mentale functies
• Bloedstolsels en beroerte
• Ademhalingsproblemen
• Overdosis
• Overlijden

Herstellen van een Heroïneverslaving

Het herkennen van de tekenen van een heroïneverslaving kan je motiveren om een interventie te organiseren voor de persoon die mogelijk hulp nodig heeft. Als een interventie niet mogelijk is, zijn er mogelijk andere manieren om de persoon te helpen naar een rehab voor heroïneverslaving te gaan. Ongeacht hoe iemand hulp krijgt, is het belangrijk dat dit zo snel mogelijk gebeurt.

Om meer te weten te komen over onze heroïne-rehabilitatie in Thailand, bel vandaag nog naar Siam Rehab.