Alcoholgebruikstoornis

Volgens de National Survey on Drug Use and Health in de Verenigde Staten in 2015 voldeden ongeveer 15,1 miljoen volwassenen, oftewel 6,2% van de bevolking, aan de criteria voor Alcoholgebruikstoornis (AUD).1 Daarnaast leven nog eens 623.000 adolescenten, jongens en meisjes tussen de 12 en 17 jaar, samen met iemand die AUD heeft. In de enquête wordt de term Alcoholgebruikstoornis gebruikt, wat verwarring kan veroorzaken bij lezers zonder medische achtergrond. Dit is met name waar omdat eerdere enquêtes termen als alcoholisme, alcoholist en alcoholmisbruik gebruikten. Om het nog verwarrender te maken, blijven populaire steungroepen zoals de Anonieme Alcoholisten de term alcoholisme gebruiken in bijeenkomsten, boeken en handleidingen.

Alcoholgebruikstoornis (AUD) is de meest recente term die wordt gebruikt in officiële diagnoses door artsen en andere zorgverleners die gebruikmaken van de DSM-5, een diagnostisch handboek dat veel wordt gebruikt in Noord-Amerika. In het verleden zijn verschillende andere termen gebruikt, waaronder alcoholmisbruik, alcoholisme, alcoholverslaving, alcoholafhankelijkheid, enzovoort. De termen worden vaak door elkaar gebruikt door zowel clinici als niet-clinici, maar er zijn in feite subtiele verschillen tussen hen. Het is belangrijk om te begrijpen wat deze verschillen zijn, zodat patiënten, familieleden en het grote publiek alcoholgebruikstoornissen beter kunnen begrijpen, die zowel henzelf als hun vrienden, familieleden en collega’s kunnen beïnvloeden.

Mineralen zoals zink en B-vitaminen zijn noodzakelijk voor de synthese en overdracht van dopamine. Veel mensen hebben een tekort aan deze voedingsstoffen omdat het vermogen om ze te synthetiseren is aangetast door een ontoereikend dieet, stress, blootstelling aan omgevingsfactoren en medicatie. Een goede multivitamine kan helpen om deze voedingsstoffen en mineralen aan te vullen, waardoor de dopaminegehaltes kunnen toenemen.

Een Patroon van Alcoholgebruik

Alcoholgebruikstoornis is een patroon van alcoholgebruik dat verschillende symptomen omvat, waaronder, maar niet beperkt tot: het onvermogen om het alcoholgebruik onder controle te houden, bezig zijn met alcohol, de behoefte om meer te drinken om hetzelfde gewenste effect te bereiken, of het ervaren van ontwenningsverschijnselen wanneer het alcoholgebruik wordt verminderd of gestopt.

Alcoholgebruikstoornis omvat verschillende niveaus van ongezond alcoholgebruik, wat wordt gedefinieerd als elk type consumptie dat de gezondheid en veiligheid van een individu in gevaar brengt of andere problemen kan veroorzaken. Als iemands drinkgedrag herhaaldelijk emotionele of fysieke problemen veroorzaakt, is de kans groot dat hij of zij een alcoholgebruikstoornis heeft. Een clinici kan een AUD diagnosticeren op basis van elf criteria in de DSM-5. Bovendien kan een AUD variëren van mild tot matig tot ernstig.

De recente terminologie is ontwikkeld om clinici te helpen een meer geïnformeerde en nauwkeurige diagnose te stellen. Bovendien maakt het een individuele diagnose mogelijk, in plaats van een bredere term zoals alcoholmisbruik of alcoholafhankelijkheid, die voorheen werden gebruikt in de DSM-IV. Het is vermeldenswaard dat in een steekproefstudie onder patiënten in de eerstelijnszorg die als zware drinkers werden beschouwd, de symptomen van de DSM-5 clinici in staat stellen om 13% meer patiënten met AUD te diagnosticeren dan de vorige versie van het handboek.

Mensen die gediagnosticeerd zijn met een AUD kunnen wel of niet een klinische behandeling nodig hebben. Over het algemeen hebben mensen met een matige tot ernstige AUD baat bij medische ondersteuning. Bij ernstigere gevallen bestaat er een waarschijnlijk risico op ernstige ontwenningsverschijnselen die door clinici moeten worden gemonitord.

Alcoholafhankelijkheid

Alcoholafhankelijkheid is een term die vroeger werd gebruikt door clinici die eerdere versies van de DSM (DSM-IV, DSM-III, enz.) volgden. De term wordt nog steeds gebruikt door de Wereldgezondheidsorganisatie en clinici die verwijzen naar de ICD-10. Deze handleiding, populair in het Verenigd Koninkrijk en Europa, stelt patiënten de diagnose van alcoholafhankelijkheid of schadelijk alcoholgebruik.

Alcoholafhankelijkheid wordt door de WHO en ICD-10 gedefinieerd als:

“een cluster van gedragsmatige, cognitieve en fysiologische fenomenen die zich ontwikkelen na herhaald gebruik van een stof en die typisch een sterk verlangen naar het middel omvatten, moeilijkheden om het gebruik ervan onder controle te houden, doorgaan met gebruik ondanks schadelijke gevolgen, een hogere prioriteit geven aan het gebruik van de stof dan aan andere activiteiten en verplichtingen, toegenomen tolerantie en soms een fysieke ontwenningsstaat.”

Eerdere classificatiesystemen noemden deze toestand alcoholisme, maar deze term wordt over het algemeen niet meer gebruikt door medische professionals.

Categorische termen om de ernst van alcoholafhankelijkheid te diagnosticeren, komen niet voor in de ICD-10; ze bestaan echter wel in de praktijk. Clinici worden aangemoedigd om alcoholafhankelijkheid op te delen in de categorieën mild, matig of ernstig – zoals vermeld in de DSM-5. Over het algemeen hebben mensen met een milde alcoholafhankelijkheid geen medisch begeleide ontwenning nodig. Daarentegen hebben mensen met een ernstige alcoholafhankelijkheidsstoornis hulp nodig bij ontwenning, meestal via een klinische behandeling.

Ook niet-clinici kunnen verwijzen naar alcoholafhankelijkheid (of alcoholafhankelijk) in plaats van andere termen, omdat wordt gedacht dat de term zelf minder hard is dan andere termen zoals alcoholistisch. Ook patiënten zelf geven mogelijk de voorkeur aan de voormalige terminologie, waardoor een vermindering van zelfwaarde of zelfrespect wordt voorkomen.

Schadelijk alcoholgebruik

Schadelijk alcoholgebruik vervangt het niet-afhankelijke gebruik en wordt beschouwd als een voorloper van alcoholafhankelijkheid. Het wordt gedefinieerd als een patroon van psychoactieve stofgebruik dat schade toebrengt aan de gezondheid. Deze schade kan bestaan uit lichamelijke gezondheidsproblemen of geestelijke gezondheidsproblemen. Het is belangrijk op te merken dat schadelijk gebruik ook sociale gevolgen kan hebben, maar deze op zichzelf zijn niet voldoende om een klinische diagnose van schadelijk gebruik te rechtvaardigen. De term die het dichtst in de buurt komt van schadelijk alcoholgebruik is alcoholmisbruik.

Wanneer iemand symptomen vertoont van schadelijk alcoholgebruik, kan het zijn dat ze al enkele kenmerkende symptomen van milde alcoholafhankelijkheid of milde AUD hebben ervaren. Op dit punt zullen maar weinig mensen daadwerkelijk aandacht besteden aan het probleem, hun alcoholgebruik verminderen of hulp zoeken. Familieleden of naaste vrienden kunnen wellicht van mening zijn dat er een probleem is. Afhankelijk van de omstandigheden van hun relatie kunnen zij ervoor kiezen wel of niet te praten met de persoon die zich bezighoudt met dit gedrag.

Alcoholmisbruik

De term alcoholmisbruik wordt veel gebruikt in het Verenigd Koninkrijk, Ierland en delen van Europa. Over het algemeen is alcoholmisbruik geen bekende term in de Verenigde Staten of Canada. Het wordt beschouwd als minder hard dan alcoholmisbruik en door clinici gebruikt om hun patiënten te informeren over een mogelijk probleem.4 Alcoholmisbruik verwijst naar overmatig drinken, of wanneer een individu meer drinkt dan de aanbevolen limieten, waarbij wordt geadviseerd om niet meer dan 14 eenheden alcohol per week te consumeren. Wanneer alcoholmisbruik wordt vermoed, bestaat er een verhoogd risico op alcoholgerelateerde schade.

Alcoholmisbruik

De huidige aanvaarde definitie van alcoholmisbruik is vergelijkbaar met alcoholafhankelijkheid, omdat beide schade toebrengen aan de persoon en degenen die hen het meest nabij staan. Het meest opvallende verschil is dat bij alcoholmisbruik de drinker over het algemeen beperkingen kan stellen aan zijn drinkgedrag. Ze zijn niet fysiek verslaafd aan alcohol en zullen geen ontwenningsverschijnselen ervaren. Er kan echter wel sprake zijn van tolerantie.

Mensen die overmatig drinken (binge drinkers) worden beschouwd als een type alcoholmisbruiker. Mensen die antisociaal zijn, vaak angst ervaren of neigen naar het zoeken van plezier, zijn ook veelvoorkomende misbruikers van alcohol. Over het algemeen zijn deze mensen niet in staat om hun drinkgedrag onder controle te houden zodra ze beginnen met drinken. Het belangrijkste om deze term te begrijpen, is niet hoeveel alcohol er wordt geconsumeerd, maar hoe het de drinker beïnvloedt. Alcoholmisbruik vertoont vaak tekenen van een AUD of alcoholafhankelijkheid, maar in mindere mate. Helaas zullen de meeste mensen die alcohol misbruiken niet toegeven dat er onderliggende problemen kunnen zijn die hen doen drinken. Bovendien is de kans op hulp van een clinici of behandelcentrum erg klein.

Alcoholisme en alcoholistisch

Alcoholisme, of alcoholist, is een veelgebruikte term wereldwijd. Het beschrijft een verminderd vermogen om het gebruik van alcohol te beperken, ongeacht de gevolgen van het gebruik. Alcoholisme voldoet aan de huidige definitie van verslaving, een complexe aandoening (soms ook wel een ziekte genoemd) die zich manifesteert door compulsief middelengebruik ondanks negatieve of schadelijke gevolgen.

De term wordt niet gebruikt door de American Psychiatric Association, noch door clinici in het Verenigd Koninkrijk of Europa. Het is een klinische term die wordt gebruikt door bepaalde medische organisaties, zoals de American Public Health Association, en in dit geval verwijst naar alcoholisme als een ziekte.

Net zoals verslaving kan variëren van mild tot ernstig, kan alcoholisme dat ook. Het verwijst meestal naar een ernstige of extreme vorm; echter, gerelateerde problemen hebben zich waarschijnlijk al lang voor deze toestand voorgedaan. Veel mensen geloven dat als ze geen alcoholist zijn, ze geen hulp nodig hebben. Bovendien kan de term hard zijn voor sommige mannen en vrouwen, wat hen verdrietig of beschaamd kan doen voelen over hun drinkgedrag. Dit is een reden waarom veel clinici ervoor kiezen om de term niet te gebruiken.

Dronken en dronkaard

Een dronken persoon, of dronkaard, is een term die door niet-medici wordt gebruikt en kan zelfs als informeel worden beschouwd voor iemand die alcohol misbruikt of afhankelijk is, maar dit is niet altijd waar. Een dronken persoon kan zo geïntoxiceerd zijn door alcohol dat ze de controle over hun fysieke en cognitieve functioneren hebben verloren. Een andere manier waarop de term wordt gebruikt, is wanneer iemand als dronken wordt beschouwd. In dit geval gaat het om de fysiologische toestand die door alcohol is veroorzaakt. Of ze al dan niet een probleem hebben met alcohol is volledig afhankelijk van de omstandigheden.

Wat is alcoholisme voor de niet-medische gemeenschap

Alcoholisme is een algemene en vaak brede term die gebruikt kan worden om een persoon te beschrijven die ernstig afhankelijk is van alcohol. Iemand zonder medische achtergrond kan de term gebruiken om te verwijzen naar iemand die te veel drinkt, maar alcoholisme gaat veel verder dan dat. Wanneer iemand als alcoholist wordt beschouwd, vertoont hij of zij veel symptomen zoals vermeld in de DSM-5. De term ‘alcoholicus’ wordt voornamelijk gebruikt in teksten die zijn gepubliceerd door Anonieme Alcoholisten (AA). Hun boek, The Big Book van AA, zegt:

Als je, wanneer je oprecht wilt stoppen, merkt dat je helemaal niet kunt stoppen, of als je weinig controle hebt over de hoeveelheid die je drinkt wanneer je drinkt, ben je waarschijnlijk een alcoholist.

Anonieme Alcoholisten en hun leden stellen geen diagnose van alcoholisme bij een lid; in plaats daarvan wordt van hen gevraagd om zelf die beslissing te nemen. AA-bijeenkomsten gebruiken meestal niet de term Alcoholgebruiksstoornis, maar alcoholisten met verschillende ernstniveaus nemen deel aan de groepen.